Czy wiesz, co robi Twoje dziecko po szkole? Rodzice Susie Salmon nie wiedzieli. Podczas gdy jej mama rozkładała talerze na obiad, dziewczynka zaledwie kilkaset metrów od domu rozmawiała z sąsiadem. I po tej rozmowie nie wróciła do domu już nigdy. To streszczenie filmu Petera Jacksona „Nostalgia Anioła”. Historia, jakich wiele zostało pokazanych na filmowym ekranie. Ale żadna w ten sposób.

„Nostalgia anioła” to thriller, który wywołuje dreszcze, dramat, który wyciska łzy z naszych oczu i wreszcie fantasy, które przenosi nas do nieba. Film niezwykle zgrabnie łączy w sobie trzy gatunki, dając poruszającą całość. Konstrukcja filmu, a właściwie narratorka, którą jest zamordowana Susie, od pierwszych chwil zdradza nam co się wydarzyło i kto popełnił straszliwą zbrodnię. Mimo to film utrzymuje w napięciu. Zresztą nie to jest tutaj najważniejsze.

Wraz z uśmiechniętą i piegowatą Susie Salmon wybieramy się w podróż w zaświaty. Nie żyjąca już dziewczynka nie potrafi rozstać się z przeszłością, z rodziną, z pierwszym chłopakiem, z życiem, które dopiero się dla niej zaczynało. Nie potrafi również pogodzić się z faktem, że jej morderca pozostaje bezkarnie na wolności, dojrzewając do popełnienia kolejnej zbrodni.

Wraz ze wspomnieniami Susie wracamy do jej rodzinnego, sielankowego domu, który po zaginięciu dziewczynki zmienia się w przesiąknięte rozpaczą miejsce. Widzimy dramat, który przeżywają rodzice, zdezorientowane rodzeństwo, widzimy jasny i kolorowy pokój nastolatki, która nigdy do niego nie wróciła. Brzmi ckliwie, prawda? I tak jest. I ciężko było powstrzymać się od łez, zresztą nawet nie próbowałam. Postacią skutecznie rozweselającą zrozpaczoną rodzinę jest babcia, brawurowo zagrana przez Susan Sarandon, która nie rozstając się ze szklaneczką whisky i papierosem próbuje tchnąć więcej życia w dotknięty tragedią dom.

W filmie nie ma drastycznych, krwawych scen. Jest za to kolorowe, bajkowe wręcz niebo, a właściwie czyściec. Są motyle, feeria barw i przenikająca do szpiku kości muzyka – widać tu rękę Petera Jacksona, który wcześniej przeniósł nas w bajkowy świat Tolkiena.

To co uderza w filmie, to zderzenie niewinności, niesforności, piegów i marzeń o pierwszym pocałunku z ponurym i okrutnym światem psychopaty. Bliskość obu światów, jest tak realna. Scena, kiedy Susie jeździ na rowerze wokół domu i zło przyczajone w domu obok, za firanką. To mogło zdarzyć się wszędzie. Takie rzeczy dzieją się wszędzie. I to potęguje wrażenie, jakie „Nostalgia anioła” wywiera. Warto, aby na film wybrali się rodzice dzieciaków, nastolatków, nawet ci, którzy mieszkają na sielskich osiedlach w złudnym poczuciu bezpieczeństwa, że takie historie przytrafiają się innym. Zamiast oglądać programy typu „Ktokolwiek widział...” i tym podobne, lepiej przenieść się w fantastyczny świat widziany oczami rudowłosej czternastolatki, której historia na długo zapadnie nam w pamięć.

• Dodaj nowy
• Szukaj

Komentarze (0)

Napisz komentarz

Your Contact Details:

Nick:

E-mail: nie powiadamiajpowiadom

Strona www:

Komentarz:

Tytuł:

UBBCode:         -kolor-jasnoniebieskiczarnyniebieskifuksjaszaryzielonyjasnozielonybordowygranatowyoliwkowyfioletowyczerwonysrebrnyturkusowybiałyżółty -rozmiar-malutkimałyśrednidużyogromny

Message:

Security

Proszę wpisać kod antyspamowy widoczny na obrazku.

Joomla components by Compojoom