2012

Tytuł: "2012" ['Farewell Atlantis']

Rok produkcji: 2009

Reżyseria: Roland Emmerich

Scenariusz: Roland Emmerich, Harald Kloser

Obsada: John Cusack, Thandie Newton, Woody Harrelson

Niech żyje rozbuchany marketing i zajawki kinowe! Kolejny raz daliśmy się nabrać. Tym razem mam na myśli najnowszy hit kinowy, megaprodukcję, która wdarła się przebojem na ekrany wszystkich multipleksów - „2012.” Koniec świata jest tematem chwytliwym, który raz na jakiś czas pojawia się w mediach i robi w nich ogromną furorę, zwłaszcza, gdy jest podparty naukowymi teoriami. Tym razem powinniśmy szykować się na apokalipsę w bardzo spektakularnym wydaniu.

Gdybym miała opisać film krótko i zwięźle, byłoby to tak: przesłodzona do bólu historia pewnej amerykańskiej rodzinki, z super tatą, szlachetnym naukowcem i jeszcze szlachetniejszym amerykańskim prezydentem w roli głównej. Akcja rozgrywa się w obliczu zagłady świata, która zdaje się być nieunikniona, w pełni zasłużona i przewidziana już przed tysiącami lat. Wielcy tego świata, a więc elity rządów, sprytni Chińczycy i majętni Rosjanie próbują jednak uchronić się od katastrofy, co umożliwić mają, wybudowane oczywiście w Kraju Środka, arki. Cały problem polega na tym, by się do nich dostać...

Obserwujemy zatem perypetie Jacksona, jego dzieci i byłej żony oraz kilku innych postaci. Gdyby nie przerażające tło wydarzeń (i tutaj brawa dla specjalistów od efektów specjalnych), byłoby to niedzielne kino familijne. Dialogi są tak banalne, że aż śmieszne.

Według mnie twórcy filmu zmarnowali potencjał „2012”. Nie wykorzystali zaciekawienia ludzi, wywołanego napięcia. Zamiast pokazać nam grozę przewidywanych wydarzeń, stworzyli film ciepły i dobry niczym reklama płatków śniadaniowych, tyle że z tsunami i wybuchami wulkanów w tle.