Wrzesień

Tytuł: "Wrzesień" ['September']

Rok produkcji: 1987

Reżyseria: Woody Allen

Scenariusz: Woody Allen

Obsada: Denholm Elliott, Mia Farrow, Dianne Wiest

Jedna z ogólnopolskich gazet codziennych w każdy piątek dołącza płytę z filmem Woody'ego Allena. Jest to idealna okazja do nadrobienia zaległości z jego filmografii. Większość jego wielbicieli zapewne doskonale zna zarówno najnowszy repertuar reżysera, jak i jego kultowe filmy. Przyznam szczerze, że choć bardzo lubię filmy Allena, nie widziałam wielu z jego wcześniejszych dzieł. Należy do nich m.in. zakupiony w ostatni piątek "Wrzesień".

Posiada on wszystko, co film Woody'ego Allena powinien zawierać. Jest to przede wszystkim siła dialogu oraz dylematów i emocji głównych bohaterów. Akcja filmu rozgrywa się w letnim domu należącym do Lane (w tej roli Mia Farrow), która przebywa tu, by zregenerować się psychicznie po traumatycznym doświadczeniu z dzieciństwa. Choć w filmie brakuje samego Woody'ego, z powodzeniem zastępuje go właśnie ona – okularnica z przeszłością, rozedrgana emocjonalnie, nieszczęśliwie zakochana, posiadająca apodyktyczną gwiazdorską matkę. Jest jeszcze kilku bohaterów – łącznie sześć osób, z których każda przeżywa wewnętrzny dramat zwany popularnie miłością bez wzajemności. A wszystko to zamyka się w obrębie czterech ścian letniej posiadłości, gdzie bohaterowie są poniekąd skazani na siebie, co w obliczu gmatwaniny uczuć i wzajemnych relacji powoduje wiele komplikacji i sytuacji tragikomicznych.

Celowo nie wyjaśniam tych zawiłości, aby nie psuć zabawy z oglądania filmu, a także dlatego, że nie one są najważniejsze. Fabuła nie jest szczególnie wymyślna i wcale nie o to chodzi. Oglądając "Wrzesień" delektujemy się dialogami, emocjami i muzyką. Trochę jak z zupą pomidorową – każdy wie, jak smakuje, ale i w niej można się rozsmakować. Zwłaszcza, jeśli jest dobrze doprawiona ;)