O budowlach mieczewskich VI

O ja ślepy, ja niecnota, latam po wsi całej, miast podejść do płota,
Za ścianą bzów, w małym, skromnym sadku stoi chata pamiętająca pewne i pradziadków.
Pasjonatów historii rzuci na kolana dawnych elementów masa nieprzebrana.
A szczególnie ciekawym jest komin w tej chacie, zapewniam, że takiego zupełnie nie znacie,
Jest tam mały pokoik, w klimacie magicznym, cały ci jest on piecem wielce archaicznym.
Na podłodze wyniesionej ognisko palono a ponad głowami szyneczki wędzono.
Gospodarze przemili nas podejmowali, pięknych opowieści śmy się nasłuchali.
Domek z zewnątrz jest skromny, czas mu zadał razy, ale wewnątrz magiczny piszą się obrazy.
To rzecz niebywała jak niewiele trzeba, by sobie na ziemi stworzyć fragment nieba.