Na Jarosława, na spacer

Na spacerze porannym dziś będąc i do końca Szerokiej ulicy zmierzając,
Zerkam to w prawo, to w lewo i nagle Jarosława dostrzegając,
Uśmiecham się i chociaż szanowny kolega mnie nie dostrzega,
To już wiem, na czym jego miłość do Mieczewa polega.
Mieszka on między zielonymi krzewami,
Otoczony soczystymi owocami,
Spokojne życie prowadzi,
Jak trzeba to zawsze doradzi.
I chociaż Bronksem nazywają część wsi, w której żyje,
To Jarek właśnie drugą młodość przechodzi i szybko się nie zużyje.

Spacer do końca Szerokiej wiodący,
Następnie o Leśniczówkę zahaczający.
Drogą powrotną przez ulicę Kamionecką prowadził,
Zatem mój ortopeda puszczykowski dobrze radził.
Kolano ćwiczone już lepiej się czuje,
Szesnaście godzin przy komputerze - kondycja sz wankuje!

« poprzednia		następna »